ตุงตูเง ออมมาโกมึน นัลชีเน แอกีโกมึน นอมู กวียอวอ อึซึก อึซึก ชาลันดา!!~

เสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์สุดหรูสีดำทำให้ชายหนุ่มในชุดสูทดูดี
ต้องหันไปมองอย่างกระทันหันพอดีกับที่สาวน้อยน่ารักข้ามถนนพอดี!

"เฮ้ย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!~"เขาเหยียบเบรคสุดแรงซึ่งอีกไม่กี่เซนก็ถึงผู้หญิงคนนั้น(?)พอดี!
เขาลงจากรถด้วยความหัวเสียอย่างมากและเดินไปหาเจ้าตัวดีที่ยังยืนอึ้งอยุ่ไม่ขยับไปไหน

"นี้เธอข้ามถนนระวังหน่อยสิ ถ้ารถฉันเสียหายเธอจะมีปัญญาจ่ายหรอ!"เธอคนนั้นหันมามองเล็กน้อย
ก่อนจะเริ่มพูดบ้างหลังจากที่หายตกใจแล้ว

"นี้นายว่าไงนะพุดจาอย่างงี้ไม่รู้ละสิว่าฉันลูกใคร และอีกอย่างฉันไม่ใช่ผู้หญิงเฟ้ย!แหกตาดูซะบ้างสิ"พูดจบก็กระทืบเท้าชายหนุ่ม
อย่างแรงและเดินไปอีกฝั่งชายหนุ่มได้แต่กุมเท้าเอาไว้อย่างเครียดแค้น(- -)
แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะอีกไม่กี่นาทีก้ถึงเวลานัดที่เขานัดไว้กับพ่อแม่ของเขาแล้ว

ใช่แล้วเขาคือทายาทตระกุลร้อยล้านนั้นเขามีนามว่าปาร์ค จองซูหรือที่เพื่อนเรียกเล่นๆทึกกี้ซึ่งถ้า
ไม่สนิทจริงๆมาเรียกอาจโดนเตะเสยคางเอาได้

เขาเรียนอังกฤษตั้งแต่อายุ10ขวบหลังจากเรียนจบคุณแม่ที่เกาหลี
ก็โทรมาตามจิกให้กลับเกาหลีมาช่วยดูแลธุรกิจต่อจากพ่อแม่นั้นเอง

ไม่นานนักเขาก็มาถึงคฤหาสถ์สุดหรูล้านเฉียดร้อยล้าน

คฤหาสถ์ปาร์ค

รถBMWสีดำสุดหรูเข้ามาจอดในบ้านก็มีบรรดาคนรับใช้ภายในบ้าน
วิ่งออกมาต้อนรับอย่างรวดเร็ว

"ไอ้ทึกกี้!!!~"เสียงตะโกนเรียกจากเพื่อนสุดเลิฟที่ไม่ต้องหันไปดูก็รู้ว่าใคร
เพราะมีไม่กี่คนที่เรียกชื่อนี้แล้วไม่โดนร่างสูงเตะเสยคางเอาได้

"มีไร"ไม่ทันได้หันไปก็โดนเจ้าเพื่อนตัวดีลากเข้าบ้านเป็นที่เรียบร้อยเสียแล้ว

"อ้าวจองซุกับมาแล้วหรอลูก"ปรากฏหญิงสาววัยกลางคนนั่งบนโซฟาสีขาวข้างกายมีผู้เป็นสามี
กำลังนั่งพูดคุยกันอย่างสนุกสนานที่ห้องรับแขกเพื่อต้อนรับลูกชายคนโตที่พึ่งกลับจากอังกฤษ


"ครับ"เสียงตอบรับสั้นจากชายหนุ่มนามปาร์ค จองซูซึ่งที่บ้านก็ชินเสียแล้ว
กับนิสัยเย็นชาของลูกคนนี้พูดจบก็เดินขึ้นห้องไป

ทางด้านอีกฝั่ง

"คนบ้าอะไรก็ไม่รู้นะแจจะมาชนพี่แล้วยังมายืนด่าพี่อีกพูดแล้วก้แค้น

อย่าให้พ่อเจอตัวนะพ่อจะกระทืบให้ตายเลยไม่รู้ซะแล้วว่าฉันนะลูกใคร"

เสียงหวานๆก้เดินบ่นกับน้องชายไปตลอดทางเป้นรอบที่ร้อย

แจจุงก็ได้แต่ยิ้มและฟังพี่ชายของตนบ่นต่อไป

 

"พี่ฮะแจว่าเราไปเดินดูร้านตรงนั้นดีไหมฮะ" เสียงใสๆเรียกพี่ชายตนพร้อมกับ

ชี้ไปที่ร้านเสื้อหรูๆแห่งนี้ซึ่งเป็นร้านประจำที่ฮีชอลชอบมา "เอาสิ"พุดจบก็เดินเข้าไป

ปล่อยให้น้องชายสุดน่ารักยืนถอดหายใจอย่างโล่งอกที่เบี่ยงเบ่นความสนใจพี่ของตัวเองได้

สำเร็จพร้อมกับเดินตามพี่เข้าไป..

-----------------------------------------------

เม้นด้วยนะครับ^^


edit @ 7 May 2009 00:13:25 by @-CiNd3R3LLa-@

edit @ 7 May 2009 00:13:37 by @-CiNd3R3LLa-@

edit @ 7 May 2009 00:28:04 by @-CiNd3R3LLa-@